Al Kathem Saher is de best verkopende zangeres in de Arabische wereld van vandaag, zowel in termen van opnames en concerten kaartverkoop. Zijn muziek is rijk aan de melodieën, ritmes en complexe sonische textuur van de Arabische klassieke muziek, maar op hetzelfde moment, zijn composities zijn opvallend eigentijds, en zijn prachtige stem en ziet er goed uit hebben geholpen om hem een pop-icoon in de gehele Arabische Golf , het Midden-Oosten en daarbuiten. Kathem het succes van het spelen van klassieke, romantische liedjes in een tijdperk van de elektronische popmuziek is dat er veel meer opmerkelijk in het licht van het feit dat hij afkomstig is uit Irak. Kathem heeft gebouwd zijn fenomenale carrière in het gezicht van twee oorlogen, een internationaal embargo, en een toestand van ongekende isolatie in zijn vaderland. "Ik ben een man van de liefde", zegt Kathem, "een man van romantiek. Ik heb herinneringen van de politiek, maar bijna al mijn liedjes over zijn liefde in de wijze van Shakespeare's 'Romeo en Julia'."

Vandaag, de afstand tussen Irak en de Verenigde Staten is zo groot als dat tussen de rivaliserende clans in de tragedie van Shakespeare, die niet zoals wij die kennen werd pas over de liefde. Kathem heeft gespeeld grote Amerikaanse concerten voor de Arabische bevolking in Amerika, maar enkele andere Amerikanen hem kennen. In sommige van de natie meest vooraanstaande concertzalen, non-Arabische Amerikanen zullen hun eerste gelegenheid om Kathem ervaring en zijn majestueuze 35-koppige orkest in concert.

Kathem Al Saher werd geboren op 9 december 1961 in een dorpje genaamd Nainawa in Noord-Irak. Zijn vader werkte in de plaatselijke paleis, en hoewel zijn regering de lonen niet maken hem tot een rijk man, Hij verwekte tien kinderen. De jongste van zeven broers, Kathem nam een grote interesse in klassieke muziek als een jongen. Hij zat bij de radio werken en leerde zingen door meesters zoals Mohamed Abdel Wahab, Abdel Halim Hafez, Nazim Al Ghazali en Fairuz. Op de leeftijd van tien, dat hij zijn fiets verkocht aan zijn eerste instrument, een gitaar, maar na een jaar van de studie op gitaar kopen, stapte hij over naar het oude, het beginsel componisten 'instrument in de Arabische wereld. Kathem schreef zijn eerste song op twaalf, een romantisch stuk in de klassieke stijl, gecomponeerd voor een meisje dat hij leuk vond. Zes jaar van studie aan de Academie voor Muziek in Bagdad en een strijd om strak gecontroleerde muziek-industrie van Irak treedt lag, maar nu al de essentie van kunst Kathem's werd opgericht.

Discografie

Kathem Al Saher heeft vele releases op de markt, waarvan sommige zijn beschikbaar als de invoer in de Verenigde Staten, waaronder zijn nieuwste eerste Amerikaanse release, "El Hob El Moustahil" ("de onmogelijke liefde"). Hier zijn enkele van zijn vorige geselecteerde discografie:

1989 Ghazal (Music Box)

1990 Al-Aziz (Al-Nazaer)

Haza 1992 Allon (Hengsten)

1993 Banat Alaebak (Hengsten)

1993 La Ya Sadiki [Soms vermeld als "L'Embleme De La Jeunnesse"] (Master Music, Virgin / EMI)

1994 Salamtek Min Al-Ah (Rotana)

1995 Baad Al-kookplaat (Relax-In)

1996 Ighseli Belbarad (Rotana)

1996 Al-Fi Medreset kookplaat (Rotana)

1998 Ana Wa Laila (Rotana)

1999 Habibeti Wa Al-Matar (Rotana)

2.000 onmogelijke liefde (Mondo Melodia/Ark21 / Rotana)

2001Abbathu Anki (Rotana / EMI)

2002 Ousat Habebain (Rotana / EMI)

Al 2003 Hafiat Kadamain-Blootsvoets (Rotana / hengsten)

Tegen de tijd dat Kathem de Muziekacademie getreden op 21, was de Iran-Irak oorlog gedwongen zijn vader naar het paleis te verlaten en zich aan het werk in een meubelfabriek. De toekomst zag onzeker. "Natuurlijk, mijn familie zorgen," herinnert hij zich. "Zij had liever gezien dat ik een arts of een advocaat. Ik was erg goed op school, dus ze dachten dat ik zou kunnen nemen op een beroepsgroep. Maar mijn moeder was in mijn hoekje voor muziek. Ze mij altijd aangemoedigd."

Terwijl hij studeerde Arabische klassieke muziek en de Iraakse folklore, Kathem bleef om muziek te componeren, maar de producenten die de zeggenschap over deze zeer belangrijke verkooppunten van radio en televisie in Irak weigerde om hem te helpen. "Ik zou het gaan om daar muziek initiatiefnemers en ze zouden zeggen, 'We werken met u alleen als u onze liedjes te zingen. Ze zouden me laten componeren voor andere mensen, maar om daadwerkelijk te componeren en te zingen? Nee --- die zij niet zouden mogelijk te maken. "

Andere jonge kunstenaars hadden rijke donateurs, maar kon nauwelijks veroorloven Kathem de bus kost om te gaan en bezoek deze initiatiefnemers, laat staan om ze te kopen. Kathem kreeg zijn eerste break op 26 bij een toetsenbord spelen-vriend van de Academie hem introduceerde bij een tv-regisseur. Zonder toestemming krijgen, gingen ze op locatie en een video geschoten voor een van Kathem songs. Toen ze daar gleed in de uitzending, het nummer maakte een sensatie over Irak en rond de Golf.

"Het nummer heette 'Ladghat El Hayya,' (De Snake Bite)" Kathem herinnert. "Ik schreef het jaartal dat de oorlog eindigde met Irak, 1987. Het ging over iemand die is bedreigd en verhinderd procedure, iemand die bang is." De tv-producenten waren natuurlijk onder de indruk van de receptie Kathem's door het publiek, maar niet met de woorden van zijn lied. Zij gaven de jonge kunstenaar een keuze: verander de tekst en het lied opnieuw opnemen, anders zouden ze het te verbieden. Kathem weigerde om zijn lied te veranderen. Voorspelbaar, een verbod op het nummer maakte het alleen maar meer populair. Verzoeken om samenwerking en concert optredens begonnen aan te komen van rond de Golf, en in de korte intermezzo's tussen Irak twee recente oorlogen, Kathem lanceerde zijn carrière in ernst. De producenten van een nachtelijke televisie-soap gaf hij hem de volgende pauze toen zij in zijn muziek gebruikt in de titel van het programma nummer. De show populariteit van bloei en Kathem begon met het opnemen voor de platenmaatschappijen in Koeweit en in Iran. In 1988, laatste jaar Kathem's aan de Academie voor Muziek, componeerde hij een zeer succesvolle pop song genaamd "Abart Shat Al" ("Ik heb de oceaan overstak"). Sommige van de meer conservatieve professoren bezwaar en probeerde Kathem verdreven van de school voor het componeren van nederige "shaabi" (pop) muziek. Maar nu had Kathem verdedigers, professoren die zijn buitengewone gaven erkend als een componist, en voltooide hij zijn diploma. In december van 1989, uitgevoerd Kathem grote concerten in Koeweit en de Verenigde Staten, gevuld met Arabische publiek.

In de televisiestudio, Kathem voldaan Aziz El Rassam, de eerste van vele prominente tekstschrijvers hij zou nl poseren met de loop der jaren. Rassam schreef teksten voor achttien van de vroege nummers Kathem's, waaronder "Obart Shat Al." De twee bleken even effectief een team als Lennon en McCartney. In 1990 Kathem samen met het Cairo Symphony naar record "La Ya Sadiki" ("Nee, mijn vriend"), een vijftig minuten durende opus, dat hem heeft opgesteld als een belangrijke hedendaagse componist, hoewel de lengte en de complexiteit storende radio-programmeurs. "Ik deed dit voor mezelf", zegt Kathem. "Ik schrijf liever een symfonie of een concerto dan een vijf minuten durende popsong. Ik wilde bewijzen dat ik het kon net zo goed als de meesters." En hij slaagde. Critici hebben al gecrediteerd hem met de heropleving van bepaalde maqam (Arabisch schalen) die in onbruik is geraakt door de moderne componisten.

De Golfoorlog bleek een belangrijk obstakel voor ontluikende carrière Kathem's. "Voor twee jaar, kon ik niet doen," herinnert hij zich. "Ik kon niet eens een reis naar het Midden-Oosten, alleen naar Jordanië, waar ik woonde in die tijd." Net als in de Iran-Irak oorlog had verloren vrienden Kathem aan de gevechten, en dat deze periode nog steeds bekleedt donkere herinneringen voor hem. Later zou hij zingt over de pijn van de oorlog en met name de effecten op kinderen in het lied "Tathakkar" ("Memory"), met teksten van dichter Karim Al Irakees.

Terug in 1993, ontmoette Kathem Syrische dichter Nizar Qabbani en begon misschien wel de belangrijkste artistieke samenwerking van zijn carrière tot nu toe. Voorafgaand aan zijn dood in 1998, Qabbani schreef teksten voor een aantal Kathem 30 van de liederen. Na een keer gemaakt gedichten die werden gezongen door de legendarische Um Kalthum, Qabbani vergenoegde zich tijdens zijn laatste jaar teksten schrijven uitsluitend voor de jonge Irakese zangeres hij beschouwd als "de zoon van zijn hart."

In de late jaren '90, internationale onderscheidingen en lofbetuigingen gerold in voor Kathem. Hij voerde een benefietconcert in de Londense Royal Albert Hall. Hij ontving de award UNICEF in Engeland voor het nummer "Tathakkar" en in 1999 trad hij het lied in de Verenigde Staten voor de leden van het Congres en VN-diplomaten. "Tathakkar" werd vervolgens opgenomen in vijf talen en uitgebracht samen met "Al Amal" ("Hoop"), Kathem volkslied tot optimisme in het gezicht van de onrust. Op Kerstmis van dat jaar, uitgevoerd en opgenomen Kathem een eerbetoon aan de paus. Met de Nationale Italiaanse symfonie en een koor van kinderen, trad hij op "Al Amal" en ook "Ya Albi" ("My Heart"), een lied dat hij speciaal voor de gelegenheid.

Eindelijk, Kathem verdiende de aandacht van een Amerikaans platenlabel, Mondo Melodia, eigendom van en wordt geëxploiteerd door Miles Copeland, die er ook in geslaagd Sting. Na het succes van de samenwerking met Sting Algerijnse rai zanger Cheb Mami, het nummer "Desert Rose", een nieuw aangeworven Copeland vice-president voor zijn label, een deskundige op de wereldmarkt Arabische muziek, Dawn ouderling. Keen naar de geloofsbrieven van het label vast te stellen als een leider in Middellandse-Zeegebied en het Midden-Oosten muziek, ouderling onmiddellijk ondertekend Kazem Al Sahir voor een Amerikaanse label release van de onmogelijke liefde in de VS. En nu Ouderling heeft ondertekend op als zijn exclusieve World Wide Artist Management Team. Zoals Kathem's roem zich heeft verspreid, is hij geconfronteerd met een constante druk om zijn muziek te moderniseren met een elektronische drums en synthesizer. Hij heeft geëxperimenteerd met deze richting in Caïro, maar de resultaten zijn alleen maar versterkt zijn standvastige geloof in levende muzikanten. Hij heeft onlangs duet met Sara Brightman opnames genoteerd, 'De oorlog is nu voorbij ", en met Lenny Kravitz, en Simon Shaheen op" We willen vrede. Hij is van plan om te werken met diverse internationaal gerenommeerde kunstenaars waaronder Grammy Award winnende producer KC Porter, zegt Kathem Hij staat open voor fusing zijn klassieke idioom met dans pop zolang de integriteit van de Arabische muziek houdt. Maar hij dringt erop aan dat synthesizers nooit zal komen van de prachtige string en koperblazers en de slagwerkers in zijn ensemble.

Het Amerikaanse publiek vormt een nieuwe uitdaging voor Kathem. Hij hoopt dat de luisteraars zal ontdekken dat Irak, een land dat ze vooral associëren met onverzettelijkheid en oorlog, heeft ook een aantal van 's werelds grootste filosofen, dichters, componisten, muzikanten geproduceerd, en kunstenaars.

Hij voltooide onlangs een succesvolle en zeer historische concert tour van 6 steden in de Verenigde Staten net voor de laatste uitdagingen geconfronteerd met oorlog in Irak te brengen een boodschap van het volk niet te vergeten, en het vooral de kinderen van Irak. Hij kreeg een ongekende kritieken voor zijn prestaties in de Amerikaanse en internationale media. En een hoge waardering voor zijn inspanningen om te brengen door middel van muziek op diverse doelgroepen rond de VS een ander gezicht en de zijkant van het Iraakse volk niet altijd aangegeven in de algemene media.

"Ik daag iedereen die je hart veroverd en bood je de zon Ik daag alle die je hebt liefgehad om je liefde als gekken als ik en ik wed dat je nooit naar huis zou vinden van een warmer is dan in mijn ogen Want liefde is mijn bestaan." (Qabbani Nizar, uit Kathem Al Saher's "Attahaddiat" ("Uitdagingen")

Na de Golfoorlog, Kathem naar Libanon, en vandaag gaat hij verdeelt zijn tijd tussen Frankrijk, Canada, Dubai en Caïro, waar hij het grootste deel van zijn opname. Hij heeft onlangs deelgenomen aan een unieke interdisciplinaire project aan de Ohio State University. Het programma maakt gebruik van een multimedia-omgeving ingevoerd studenten naar Midden-Oosterse culturen door middel van eigentijdse songs. Kathem gemaakt het vlaggenschip module, een viering van zijn favoriete stad, Bagdad. Ironisch genoeg heeft Kathem niet in staat geweest om naar die stad te bezoeken sinds 1997.